Boek
Nederlands

Het eeuwige volk kent geen angst

Shani Boianjiu (auteur), Auke Leistra (vertaler)
In de schaduw van een altijd dreigende oorlog beleven drie Israe͏̈lische meisjes hun diensttijd als een eindeloze verveling waarin maar weinig afleiding te vinden is.
Extra onderwerp
Zonder genre, Israël, 2000-, Feeling
Titel
Het eeuwige volk kent geen angst
Auteur
Shani Boianjiu
Vertaler
Auke Leistra
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
The people of forever are not afraid
Editie
1
Uitgever
Amsterdam: Anthos, 2013
286 p.
ISBN
9789041421036 (paperback)

Besprekingen

Shani Boianjiu was 25 toen ze deze roman publiceerde, dus net iets ouder dan de drie hoofdfiguren in de roman. En zoals Lea, Yael en Avishag is ze van gemengde afkomst en heeft ze haar jeugd doorgebracht in een klein stadje aan de Libanese grens. De titel is ontleend aan een religieuze sticker die één van hen op de achterkant van een auto gelezen heeft en illustreert het half ironische, half serieuze karakter van dit boek. Het gaat over de angst die deze meisjes hun hele jonge leven al gevoeld hebben, angst voor de fascinerende maar bedreigende wereld van de grote steden, angst voor wat hen tijdens hun legerdienst kan overkomen en angst om uit de toon te vallen. Angst ook om ofwel te naïef en soft te zijn tegenover de altijd aanwezige dreiging van Palestijns terrorisme, ofwel de meerderheid van die vijanden te hard en onrechtvaardig aan te pakken.
Tegelijkertijd is Het eeuwige volk kent geen angst een onderkoelde bildungsroman over meisjes die zich stierlijk vervelen en zich…Lees verder
Wachten, wachten en nog eens wachten. Dat doen de drie meisjes uit een stoffig Israëlisch dorp tijdens hun dienstplicht. Yael wil als schietinstructrice niet verliefd worden op haar pupillen, Avishag loopt eindeloos wacht aan de Egyptische grens en Lea controleert Palestijnen bij een controlepost. Soms gebeurt er iets, en op de achtergrond is altijd de dreiging van een oorlog aanwezig. En de meisjes praten over jongens en andere meisjeszaken. Onder de oppervlakte speelt de gekte, die zo nu en dan de kop opsteekt. De Israëlische schrijfster (1987) schrijft empathisch en trefzeker over verveling en het wachten op... ja, waarop eigenlijk... Het vrouw zijn? Een oorlog of eindelijk vrede? Ron Leshem ('Als er een paradijs bestaat'*) schreef eerder een mannelijke variant op dit thema. Boianjiu maakt de cirkel nu rond. Kleine druk.